Taxus

Taxus is een hoogopgaande, langzaam groeiende conifeer, behorend tot de taxusfmailie.

Ook bekend als:
Venijnboom (Taxus baccata)

herkennen conifeer
Taxus baccata, foto: Kpjas - CC BY-SA 3.0
  • Alle delen van de taxus zijn giftig voor mens en dier, op de rokken van de bessen na. De zaden zijn erg giftig. Vogels kunnen de besjes eten omdat de vogelmaag de zaadhuid niet afbreekt; de magen van mens en dier doen dat wel. Een handvol naalden heeft al fatale gevolgen.

Taxus is een hoogopgaande, langzaam groeiende conifeer, behorend tot de taxusfmailie (Taxaceae). De taxus komt van nature voor in Europa. Een taxus kan erg oud worden en in de loop van de tijd (eeuwen) uitgroeien tot een boom van twintig meter hoog met een stamomtrek van vijf meter. Taxus is groenblijvend en winterhard.
In België en Nederland wordt de taxus vaak als haag aangeplant. Taxus groeit het beste in goed gedraineerde grond; van natte voeten houden ze niet. Taxus kan zowel in de volle zon als in de (half)schaduw geplant worden.
Een taxushaag laat zich goed snoeien (‘scheren’) met een heggenschaar: tweemaal per jaar houdt de haag in vorm. Mei en september zijn daarvoor de beste maanden. Snoei altijd zodanig dat de bovenkant smaller is dan de onderkant: zo komt de onderzijde van de haag niet in de eigen (regen)schaduw te staan en topzwaar wordt. Door het vele snoeien worden veel voedingsstoffen aan de grond onttrokken, regelmatig (voorjaar) bemesten houdt de haag gezond.
Taxus leent zich ook voor vormsnoei. Soms wordt tot op het kale hout teruggesnoeid; in tegenstelling tot andere coniferen loopt de taxus op die kale plekken weer uit.
Plant taxus niet zodanig dat vee (paard) van de taxus kan eten; taxus bevat het uiterst giftige taxine, een alkaloïde.

Plaaginsect

De randen van de naalden worden aangevreten: taxuskever. De larve van deze kever tast wortels en jonge bast aan.

Schimmels & ziektes

Als de taxus in natte grond staat, ontstaat gemakkelijk wortelrot door de schimmel Phytophthora.

Plaatselijk vergeelt de taxus, waarna takjes verdorren en de aantasting zich geleidelijk over de hele taxus verspreid: taksterfte veroorzaakt door de schimmels Didymascella thujina en Kabatina juniperi.

Overig

Bruine puntjes aan de uiteinden van de takken: onscherp snoeigereedschap, waardoor het groen rafelig wordt afgesneden. Of de snoei heeft plaatsgevonden in de late herfst of winter, waardoor het gesnoeide groen door kou afsterft.

Verwante onderwerpen