Stokroos

Stokroos, tweejarige plant die tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) behoort.

Ook bekend als:
Boerenroos

Herkennen van eens tokroos
Foto: Lestat - CC BY-SA 3.0
  • Stokrozen zijn niet giftig, ook niet voor huisdieren. Wel kunnen stokrozen bij aanraking een huidreactie (roodheid, jeuk) veroorzaken.

Stokroos(Althaea rosea), tweejarige plant die tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) behoort. Komt van oorsprong uit de zuidelijke streken van Turkije en is in de zestiende eeuw door kooplieden in Europa geïmporteerd. De plant kan tot drieënhalve meter hoogte uitgroeien.
De stokroos houdt van een zonnige plek op een beschutte plaats in niet te zware kleigrond. Voorkom een te vochtige standplaats want dan treedt als snel roest op. Stokrozen met donkergekleurde bloemen gedijen ook goed op zanderige gronden. Bij droog weer bijtijds water geven anders verdrogen de bloemen.
Stokrozen zaaien zichzelf gemakkelijk uit.

Plaaginsect

Bladgroen wordt weggevreten: Lindenspitskop (Oxycarenus lavaterae).

Herkennen van de stokroossnuitkever op een stokroos
Stokroossnuitkevers op een stokroos, foto: Yell Dierick

Op het blad ontstaan zwartomringde gaatjes en plekken: stokroossnuitkever (Rhopalapion longirostre)

Schimmels & ziektes

Bruine vlekjes op het blad: een vorm van roest, een schimmel. Oorzaak is vaak een te vochtige standplaats. Is roest eenmaal aangetroffen dan is het niet meer mogelijk om de aantasting nog te kunnen keren.

Overig

Door de lengte van de plant kan de stokroos breken, daarom is een beschutte standplaats aan te bevelen. Een stok waaraan de stokroos verbonden is, helpt breken en omvallen van de plant voorkomen.