Korstmos

Korstmossen bestaan uit twee verschillende planten, een wier en schimmel (zwam). Ze leven in symbiose met elkaar, waarbij de zwam het meest zichtbaar is.

Herkennen korstmos op beuk
Parmelia, een korstmos op de takken van een beuk, foto: TuinTekst

Korstmossen bestaan uit twee verschillende planten, een wier en schimmel (zwam). Ze leven in symbiose met elkaar, waarbij de zwam het meest zichtbaar is. Korstmossen groeien op stenen, oude muren en bomen. Korstmossen onttrekken geen voedsel en water van hun gastheren. Ze leven van licht en vocht (regen of opgenomen uit de lucht).
Korstmossen zijn vaak geel, grijs, oranje of bruin. Korstmossen groeien heel langzaam, verdragen droogte en kunnen heel oud worden.
Korstmossen hebben voorkeur voor langzame groeiers onder de heesters en bomen; op notenbomen en appelbomen worden eerder korstmossen aangetroffen dan op echte snelgroeiers, zoals populieren. Korstmossen zijn gevoelig voor klimaatverandering en luchtverontreiniging. De korstmossoort Parmelia komt veel voor op fruitbomen.

Vindplaats

Remedie

Korstmossen zijn onschadelijk; ingrijpen is onnodig.

Preventie

Niet van toepassing. Indien korstmossen ongewenst zijn, plant dan de betreffende bomen en heesters op een zonnige plek en houdt de structuur van de bomen en heesters open, zodat de wind er vrij spel heeft.